Poštanski saobraćaj počeo je funkcionirati u obliku glasničke službe još oko 2300 godina p.n.e. na području Egipta, te nešto kasnije u Perziji i drugim civilizacijama. Tehnička sredstva, tehnologija i organizacijski oblici pošte mijenjali su se već milenijumima. Poštanski saobraćaj je podsistem ukupnog prometnog sistema sa temeljnom funkcijom prijema, prijenosa i uručenja adresiranih pošiljaka upotrebom kapaciteta poštanske mreže. Pošta je prostorno distribuiran sistem s najvećim nivoom fizičke dostupnosti budući da javni poštanski sistem pokriva svako naselje i svaku kuću. Poštanska mreža nije fizički kompaktna poput cestovne i željezničke mreže gdje postoji kontinuitet linkova koji povezuju čvorove tih mreža. Čvorovi, odnosno, pristupne tačke poštanske mreže povremeno se integriraju u sistem obilaskom poštanskog vozila ili poštara koji pri tom koriste kapacitete javnih prometnica.

Poštanski saobraćaj u svijetu razvija se uporedo s razvitkom proizvodnih snaga i s razvitkom ostalih saobraćajnih grana. Nekadašnja spora vozila /diližanse/ zamjenjena su na kopnu željeznicom i cestovnim motornim vozilima, na moru trgovačkom flotom, a koriste se i sredstva zrakoplovnog saobraćaja.

Karaketristike poštanskog saobraćaja u savremenom svijetu: brzina, regularnost i relativno niske cijene. Pošto i rad pošta ide u saobraćajnu djelatnost to ukratko prezentiramo i njihovu djelatnost. To su organizacije za primanje, prevoženje i isporučivanje raznovrsnih pošiljaka: pisama, dopisnica, telegrama, paketa i platni promet. Pošta kao javna služba zadovoljava određene društvene potrebe i nalazi se pod autoritetom javne uprave. Država garantira trajnost, pristupačnost i sigurnost poštanskog saobraćaja.